این دست نوشته راکه صدای خودم است هدیه میکنم به زن یعنی مادر ومادرکسی که مولاناوافلاطون ها راپروراندومی پرورانددرآخرروز هشتم مارچ بر تمام بانوان خجسته باد!
(بی پناه)
با تو هستم
با تویی که بی آب تر
از هر لاله صحرایی
داغ هزاران حسرت بر چهره مینمایی
و تویی که زرد تر
از هر برگ پاییزی
زیر گامهای سرنوشت خودت
پژمرده و پژمرده تر جان میسپاری
با تو هستم
تویی که زیر شلاق های تند باد حوادث
فریاد های درد آگینت را در هنجره میفشاری
و تویی که هر تاریخ نویسی
محرومیتت را حک میکند
و تو مضلومانه اشک غم میباری
برای تو میسرایم
برای تویی که قوی ترین نسل ها را با دستان ظریفت
می پرورانی
و با صدایی که هستی ات را فریاد میزند
دل صد کوه را میلرزانی
آری
خودت را باور کن !
باورکن که تو بی میتوانی سبز باشی
و بی طلوع روشن
و تو ای زن سزا واری ات را
هر چی بلند تر صدا بزن
|
*| نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387 و ساعت 10:51 توسط
مریم هاتف |
